Jak oszukać Tadka Niejadka?

Karmienie dziecka nie jest łatwe. Zdarza się nierzadko, że dzieci przeżywają okres buntu wobec zasad żywieniowych, jakie im serwujemy. Na nic zdają się nasze prośby, czy nawet groźby. Kanapki kolą w zęby, obiadki są niezjadliwe, słowem: posiłki stają się rodzinną walką! Poznaj porady dla rodziców, które pomagają wygrać z niejadkiem!

Dawanie dzieciom obojętnie jakiego jedzenia, byle coś jadły, nie jest niestety najlepszym rozwiązaniem. Nie tylko jeśli chodzi o zubażanie diety dziecka. Jest to także poważny błąd wychowawczy, bo w ten sposób podważamy nasz autorytet. Pozwalamy sobą manipulować i uczymy dziecko, że po solidnym buncie podrasowanym krzykiem postawią na swoim.Karmienie dziecka jest dla rodziców wyzwaniem.

Co zatem uczynić, żeby wilk był syty a owca cała – czyli jak się nie dać i nakarmić niejadka?

Proponuję zaprzyjaźnić się z psychologią rozwojową. Otóż dziecko w wieku kilku lat ma skłonności do fantazjowania. Ma także nierozwinięte umiejętności analizy. Możemy dziecko „oszukać”. I tak:

* Kiedy dziecko uwielbia “fast foody”, zróbcie je razem w domu, tylko z domowych produktów i używając zwyczajnego pieczywa. Wasza pociecha z wielką chęcią nałoży składniki na bułkę, żeby wyszła zapiekanka, włoży do bułki ser i parówkę, żeby wyszedł hod dog oraz przekrojonego wzdłuż kotleta mielonego, ser, sałatę i kawałki ogórka, żeby powstałhamburger. Generalnie dzieci jedzą to, co same zrobią, poza tym smak jest podobny.

* Stosuj „bajery”. Z ketchupu narysuj na kanapce buzię i oczy albo dziecko niech je narysuje. Ze szczypiorku zrób włosy, z ogórka uszy, rzodkiewki uśmiech itd. Główną zasadą jest tuzabawa w skojarzenia oraz siła koloru i zapachu.

* Używaj osobliwych nazw. Może to zabrzmi dziwnie, ale zwykła parówka nazwana inaczej ma dla dziecka inny wymiar, co “poprawia” smak.

* Pamiętaj, że pół godziny spędzone przy obiedzie to dla malucha całe wieki. Dlatego, kiedy widzi swój talerzyk pełen jedzenia, ma świadomość, że czeka go wielka nuda. Podawaj zatem jego posiłki na dużym talerzu, na którym dziecinna porcja wygląda jakby to były tylko trzy, cztery “gryzy” i bądź pewna, że dziecko tak właśnie to pojmie.

* Gotowaną marchewkę, groszek zielony, kukurydzę, szpinak można łatwo przemycić w ziemniakach, robiąc z nich puree. Pytamy wtedy malucha “Dzisiaj jemy ziemniaczki zielone, czy czerwone?”

* Dziecko też człowiek. Kiedy grymasi, zapytaj jak dorosłego: czy chce dosolić lub dopieprzyć? Jest szansa, że pociecha “kupi” ten myk. Może też się zdarzyć, że naprawdę brakowało soli.
Musisz wiedzieć jednak, że awersja do jedzenia małego dziecka, to problem przejściowy, a przede wszystkim typowy u kilkulatków. Dlatego nie wpadaj w panikę, a tym bardziej w kompleksy, że jesteś złą matką, bo nie potrafisz karmić swojego dziecka wedle książkowych reguł. Zobaczysz, że przyjdzie czas, już w wieku dorastania, kiedy twoje dziecko będzie mogło zjeść naraz przysłowiowego “konia z kopytami”.

Artykuł napisany przez: Klaudię Maksę